Jeden punkt na naruszenie
Do jednego naruszenia stosuje się jeden punkt taryfikatora — ten właściwy dla zmierzonej wartości. Progi nie sumują się kaskadowo. Potwierdziły to wyroki WSA II SA/Sz 824/20 oraz NSA II GSK 1014/21.
Taryfikator w praktyce
Kary za naruszenia czasu pracy kierowców — jak są liczone.
Nie ma jednej stawki za „przekroczenie czasu jazdy”. Jest punkt taryfikatora dopasowany do zmierzonej wartości — i to on decyduje o kwocie.
Dlaczego nie znajdziesz tu tabeli z kwotami.
Bo taka tabela wprowadzałaby w błąd. Wysokość kary nie wynika z nazwy naruszenia, tylko z tego, o ile przekroczono normę i który punkt taryfikatora do tego pasuje. Ta sama „przekroczona dzienna jazda” może trafić w zupełnie inny wiersz w zależności od liczby minut.
Dlatego kwoty pokazujemy tam, gdzie mają sens: w programie, przy konkretnym naruszeniu, razem ze zmierzoną wartością, punktem taryfikatora i podstawą prawną. Na stronie tłumaczymy mechanizm — bo to on, a nie lista liczb, pozwala ocenić własne ryzyko.
Ważne: ta strona opisuje sposób działania przepisów i programu. Nie stanowi porady prawnej ani prognozy rozstrzygnięcia w konkretnej sprawie.
Cztery zasady, które zmieniają wynik.
Najczęstsze nieporozumienia w rozmowach o taryfikatorze.
Rozpoczęta godzina liczy się cała
Tam, gdzie taryfikator mówi o stawce za każdą godzinę ponad próg, liczą się godziny rozpoczęte. Kilkanaście minut potrafi więc przesunąć wynik o cały krok.
Naruszenia kierowcy kumulują się inaczej
Część wierszy dotyczących kierowcy przewiduje kwotę „za każdą następną” sytuację. Tam sumowanie jest wpisane wprost w treść przepisu.
Kwota firmy jest potencjalna
Przepisy przewidują przesłanki wyłączenia odpowiedzialności przedsiębiorcy. Dlatego kwoty po stronie firmy są w programie zawsze opisane jako potencjalne.
Dwie odpowiedzialności, jeden zapis.
Ten sam wiersz z tachografu może uruchomić dwa różne postępowania. Za część naruszeń odpowiada kierowca, za część przedsiębiorca, a niektóre zdarzenia dotykają obu stron — na odrębnych podstawach i w odrębnych trybach.
- Program pokazuje naruszenie razem z przepisem, z którego wynika, i z kategorią wagi stosowaną przez organy kontrolne
- Przy każdej pozycji widać zmierzoną wartość — nie tylko etykietę „przekroczono”
- Sumy w dokumentach obejmują wyłącznie pozycje ustalone, bez przenoszenia do nich kwot potencjalnych
- Listy zbiorcze naruszeń są celowo publikowane bez kwot, żeby nie sugerować wartości oderwanej od kontekstu
W ten sposób da się odpowiedzieć na pytanie, które naprawdę pada w firmie: którymi kierowcami zająć się w pierwszej kolejności.
Skąd pochodzą dane taryfikatora.
Punkty i kwoty odwzorowują obowiązujące brzmienie przepisów o karach w transporcie drogowym, przepisane wiersz po wierszu ze źródła urzędowego, a nie zebrane z opracowań branżowych. Zmiana stanu prawnego trafia do programu razem z datą, od której obowiązuje, więc miesiąc rozliczony wcześniej zachowuje stan właściwy dla swojego okresu.
Poza Polską ta sama zasada działa dla pozostałych rynków, na których TachoAssist prowadzi analizę. Szacunki kar są zawsze orientacyjne i dotyczą państw Unii Europejskiej.
Za co najczęściej wpadają polscy przewoźnicy.
Sześć kategorii, które w praktyce generują większość pozycji na protokole.
Przekroczenie dziennego czasu prowadzenia
Klasyk, w którym liczy się każda rozpoczęta godzina ponad próg. Kilkanaście minut potrafi przesunąć sprawę do wyższego punktu taryfikatora.
Skrócony odpoczynek dobowy lub tygodniowy
Tu istotne jest nie tylko samo skrócenie, ale też to, czy odpoczynek został prawidłowo zrekompensowany — co widać dopiero w szerszym oknie czasu.
Brak wymaganej przerwy
Przerwa podzielona niezgodnie z zasadami bywa traktowana jak jej brak. Zapis z karty pokazuje to jednoznacznie.
Brak wpisu kraju
Naruszenie formalne, ale częste i łatwe do wykazania. Ma też drugi skutek: bez wpisu kraju trudniej wykazać dni pobytu za granicą przy rozliczeniu.
Nieudokumentowany okres bez zapisu
Czas, w którym karta nie była w tachografie, a pojazd jechał albo kierowca pracował. Jeśli nie ma wpisu manualnego ani zaświadczenia, zostaje luka.
Niepobranie danych w terminie
Obowiązek po stronie firmy, nie kierowcy. Kontrola przedsiębiorstwa sprawdza go jako jeden z pierwszych, bo jest najprostszy do zweryfikowania.
Powiązane strony.
Pytania
Pytania o kary za naruszenia
Dlaczego nie podajecie kwot kar na stronie?
Bo kwota zależy od tego, który punkt taryfikatora zostanie zastosowany do konkretnego zapisu, a nie od samej nazwy naruszenia. Kwoty pokazujemy w programie, przy danym naruszeniu, razem z podstawą prawną i zmierzoną wartością.
Czy kary za kolejne progi tego samego naruszenia się sumują?
Nie. Do jednego naruszenia stosuje się jeden punkt taryfikatora — ten właściwy dla zmierzonej wartości. Potwierdza to orzecznictwo sądów administracyjnych, w tym wyroki WSA II SA/Sz 824/20 oraz NSA II GSK 1014/21.
Kto odpowiada za naruszenie: kierowca czy firma?
To dwie odrębne odpowiedzialności, oparte na różnych podstawach. Za część naruszeń odpowiada kierowca, za część przedsiębiorca, a niektóre zdarzenia mogą skutkować odpowiedzialnością obu stron.
Czy przewoźnik zawsze zapłaci karę?
Nie zawsze. Przepisy przewidują przesłanki wyłączenia odpowiedzialności przedsiębiorcy, dlatego kwoty po stronie firmy program pokazuje jako potencjalne, a nie jako należne.
Czy program sam nakłada kary?
Nie. Program wskazuje naruszenie, punkt taryfikatora i potencjalną kwotę, żeby ułatwić ocenę ryzyka przed kontrolą. O nałożeniu kary rozstrzyga wyłącznie właściwy organ.
Czy taryfikator jest aktualizowany?
Tak. Kwoty i punkty odwzorowują obowiązujące brzmienie przepisów, a zmiana stanu prawnego jest wprowadzana do programu wraz z datą, od której obowiązuje.
14 dni za darmo
Zobacz własne naruszenia, zanim zobaczy je kontrola.
Prześlij pliki i sprawdź, którzy kierowcy wymagają uwagi w pierwszej kolejności.